آشنایی با جنگل کولا

گر چه روستای پایین کولا در محیطی مصفا و در میان فضای سبز و درختان زیبا محصور است، ولیکن قسمت اعظم این درختان همانند نارنگی ، پرتقال ، انجیر ، انگور ، گردو ، ازگیل ، آلوچه ، انار ، صنوبر ، تبریزی و غیره دست کاشت و پرورشی می باشند که غیر جنگلی محسوب شده و توسط اهالی در طول سال کم و زیاد می گردند.

 علاوه بر آن ها ، روستای پایین کولا با فاصله اندک ( حدود سه کیلومتر )از جنگل بزرگ و مهمی نیز بهره مند است که در این دو دهه اخیر مورد توجه مسئولین امر قرار گرفته است.


قسمت مهمی از جنگل کولا مورد بهره برداری قرار گرفته و پس از آن بازسازی شدند ، ولی قسمت های دیگری هنوز بهره برداری نشده و به شکل سابق باقی مانده اند.

درختان خودروی جنگل کولا عبارتند از : انجیلی ، ممرز ، بلوط ، اوجا ، نم دار ( ناروند )، ازّار (آزاد) ، چنار ، کاندس ( ازگیل جنگلی ) ، ولیک ، انار ، انجیر ، کلقو ، مرس ، راش ، گردو ، توسکا و غیره .

ولیکن بعد از بهره برداری و بازسازی مجدد درختانی چون بلوط ، کاج ، راش ، آزاد ، افرا ، نم دار ، ملچ ، و امثال آن ها کاشته می شوند که کاربرد صنعتی بهتر و بیشتری داشته و یا سریع الرشد می باشند.

از بین درختان پرورشی جنگل کولا ، درخت کاج نمود خوبی نداشته است . زیرا در بارندگی زمستان سال 1390 تعداد زیادی از آن ها افتاده و از ریشه بیرون آمدند و مزاحم سایر درختان شده اند که پیمانکاران ناچار به قطع آن ها شدند.

به هر روی ، جنگل پایین کولا در سمت شرق این روستا قرار داشته و هم چنان ادامه پیدا نموده و به جنگل های جنوب نکا و بهشر می پیوندد و مقدار اندکی نیز در جنوب و شمال شرقی پایین کولا جنگل وجود دارد.

 در گذشته این جنگل انبوه و مهم در اختیار افراد بومی و پرورش دهندگان گاوهای محلی بوده که به آن ها " گالش " می گفتند. گالش ها جنگل مازندران را بین خود تقسیم و هر کدام بخشی از آن را که بین پنجاه تا صد هکتار و حتی گاهی بیشتر هم بود جهت پرورش حیوانات محلی در اختیار داشتند و اراضی جنگلی آن ها را مرتع  می گفتند. هر مرتع نام خاص خود را داشت و هنوزاهالی روستا بخش های جنگل را با نام مراتع قبلی می شناسند.

مراتع جنگلی پایین کولا عبارت بودند از : یک من ، اُسّلو ، صاع ، تابر سره ، لِش ، ثلث ، بریا ، کنده بن ، میرقسّل ، زرد رف ، سرخ تیل ، مه شکن ، چفت سره ، نرگسک ، ول انجیلی ، موزی سره ، ششاربن ، خیپور ، هلی چال ، لَرک اندون ، باسکاتی ، ازّارسی و ...

البته بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل نظام مقدس جمهوری اسلامی ، گالش ها را به تدریج از جنگل ها خارج و این سرمایه عظیم ملی را از آسیب رسانی آنان و یا تخریب کنندگان محلی نجات دادند و به بهره برداری و بازسازی آن اقدام نمودند که امر مبارکی است ولی به شرط آن که پیمان کاران به قراردادهای خویش عمل کرده و بعد از بهره برداری آن ها را به امان خدا رها نکرده و در بازسازی آن ها اقدام جدی نمایند.

در تصویر زیر موقعیت مراتع جنگلی سمت شرق پایین کولا را می توانید ملاحظه نمایید( عکس زمینه تزیینی است و مربوط به این مراتع نیست).


نوبهار مازندران با نگاهی به قله دماوند

در تاریخ دوم اسفند 1383 در مجلسی با شاعر مازندرانی جناب آقای دبیر کی پور هم نشین بودم و بعد از احوال پرسی و آشنایی متقابل ، شعر ذیل را به من هدیه نمود که بخاطر زیبایی و سلیس بودن آن ، تصمیم گرفتم به کاربران هدیه کنم.

هنگامی که انسان در محوطه امامزاده عبدالله(ع) بایستد و جنوب غربی خویش را نگاه کند ، همین توصیف که این شاعر مازندرانی از دامنه های کوه دماوند نموده است در ذهن وی تداعی می کند.

اَی بِموئه نوبهار کیله لویِ تی تیکا  

     سیمِ سَر رَج بَکشینه تازه مِسافر چلچلا

چَم هِدا سبزه شِه زلف ، زلفِ شه جا بی گمون 

      چَپّونا از خِشالی دِنَََُّ هوا پوست کِلا

چادر وَرف بُوردَه اُو ، بیّه دیار سیوتامون 

       اَی دماوند بِشتَه سَر اَسبَه قَمیس مِکنا

گالشِ گویِ چَمَر پی چنه پِرتاسِ دلِه   

   جونّکا شاخ زنده گِل خاک و خِل دِنه هوا

موزی دارِ تنِ زخم خارنهیّه از سرد و سوز   

   پیلم و گزنه ضِماد کنّه وِرَه کنَّ دوا

گِل ونوشه در شونه دِلا دِلا سبزهَ پیش    

  کنگل و سرخِ تی تی دَوَسّنَ سرَّ حنا

وَگ نقاره زنّه هر شو اِندون و دشت کنار 

    بلبل سرنا دَپیته ، پاپلی کنَّ سما

ته برو تا هِنیشیم دل دَنیشیم کیله لو 

     ناگمونی این اجل زنَّ همه پِه کفا


بوی بهار نارنج پایین کولا

گرچه فصل بهار در کشور عزیز ما ایران از اول فروردین آغاز می گردد و رسما وارد سال جدید می شود ٬ ولی در روستای فرح بخش " پایین کولا " بهار واقعی از اوائل اردیبهشت شروع می شود و بوی بهار در این ماه در همه جا می پیچد.این روستا و سایر روستاهای اطراف به خاطر کاشت و پرورش درختان مرکبات ( هم چون پرتقال ٬ نارنگی ٬یافا ٬ لیمو ٬ نارنج و غیره ) در اردیبهشت بوی معطر و خوش مشامی دارد که هر ره گذر را سر مست و مبهوت می نماید.

بهار نارنج در استان مازندران

بسیاری از اهالی این روستا ها در چنین ایامی غنچه های افتاده مرکبات ( که به آن ها بهار گفته می شود ) ٬ به ویژه غنچه های نارنج را جمع آوری کرده و از آن ها عرق بهار نارنج طبی ( غیر الکلی ) به دست می آورند و برخی نیز مربا درست می کنند که هم خوش مزه و هم دارای فواید طبی است.

خوب است در این جا  به خواص طبی بهار نارنج که از یکی از سایت ها مطالعه کردم اشاره ای داشته باشم :

مهم‌ترین خاصیت دارویی بهارنارنج تاثیر آن روی سیستم عصبی بدن است. بهارنارنج آرامش‌بخش و ضدهیجانات دستگاه عصبی است و سردردهای عصبی و همچنین میگرنی را کاهش می‌دهد.
بهارنارنج در تقویت معده و طب بسیار مؤثر است و تپش نامنظم قلب، تشویش و اضطراب را از بین می‌برد.
- برای کنترل
تشنج‌ها
و حمله قلبی هم بهار نارنج را توصیه می‌کنند.
- اگر مشکل کم‌خوابی یا بی‌خوابی دارید، حتما پیش از خواب، مقداری
عرق
بهارنارنج یا چای آن را بنوشید.
- برای درست کردن چای بهار نارنج، کافی است ۱۰گرم از گل بهارنارنج را در دو لیوان آب‌جوش به مدت ۲۰دقیقه بجوشانید، سپس آن را صاف کرده، ‌همراه یک قاشق سوپ‌خوری عسل میل کنید. با خوردن این چای، خواب خوش و آرامی خواهید داشت.

بهارنارنج

  به هر ترتیب ٬ شما کاربر محترم هر کجا هستید در اوائل اردیبهشت سری به پایین کولا بزنید تا صدق گفتارم بر شما معین گردد و هم از آن فضای دل انگیز و فرح بخش استفاده ای ببرید.